مهدی رضایتی
1399/08/17
15:34
گزینه های روی میز با انتخاب بایدن صف های فروش خودنمایی می کنند! که طبعا از انتظار کاهش بیشتر نرخ دلار خط میگیرد. انتظار کاهش نرخ دلار (که یک اح...
گزینه های روی میز

با انتخاب بایدن صف های فروش خودنمایی می کنند! که طبعا از انتظار کاهش بیشتر نرخ دلار خط میگیرد.

انتظار کاهش نرخ دلار (که یک احتمال است) بطور اتوماتیک طلا، ملک و خودرو را از گزینه های سرمایه گذاری حذف می کند. سرمایه گذاری در بانک (اوراق) به عنوان گزینه نخست مطرح می شود که آنرا با سهام قیاس میکنیم:

سود بانکی: با فرض ثابت ماندن نرخ دلار، سود بانکی در یک سال آینده ۲۰ درصد به قدرت خرید فرد اضافه می کند. حال اگر دلار ۱۰ درصد افزایش پیدا کند قدرت خرید به ۱۰ درصد تنزل پیدا می کند. سایر سناریوها قابل محاسبه هستند.

سهام: برای سادگی بازدهی سرمایه گذاری خرید و نگهداری یک سهم دلاری را در نظر بگیریم. پتروشیمی آریا ساسول ۴۳۰ میلیون دلار سود خالص دارد که نوسانات نرخ دلار روی آن اثر ندارد. ارزش بازار سهام ۳۵۰۰ میلیون دلار است. اگر آریا ۸ ماه بعد سود نقدی پرداخت کند بازدهی ۸ ماهه ۱۲ درصد و بازدهی معادل سالانه ۱۸ درصد خواهد بود.

بنابراین تا اینجای کار سود بانکی با ریسک کمتر ۲ درصد بازدهی بالاتر خواهد داشت.

سناریوی دیگر افزایش نرخ دلار است. در این سناریو اگر سهام آریا داشته باشید افزایش قدرت خرید در یک سال آینده همان ۱۸ درصد خواهد بود اما ممکن است سپرده بانکی قدرت خرید شما را تا ۵۰ درصد کمتر کند ( با دلار ۳۲ هزار تومنی).

یعنی دو گزینه سرمایه گذاری داریم که یکی ۱۸ درصد قدرت خرید را بیشتر می کند و دیگری بازه ای از منفی ۵۰ درصد تا مثبت ۳۰ درصد دارد. عملا ماهیت هج کردن ریسک تورم در سود بانکی وجود ندارد. دلار و دیگر دارایی ها هم افزایش قدرت خرید ندارند بلکه صرفا خاصیت هج کردن تورم را دارند.

با وجود نبود رقیب خاصی دلیل صف فروش ها چه می تواند باشد؟

۱. انتظار کاهش بیشتر دلار به حوالی ۱۵-۱۸ هزار تومان. در این سناریو منطقی است که صبر کرده و در قیمتهای پایین تری سهام را خریداری کنیم.

۲. اشتباه بازار در کوتاه مدت. در این سناریو بهره بردن از اشتباه بازار در اولویت خواهد بود.


دلار چه می شود؟

کاهش نرخ دلار اگر پایدار باشد همه منتفع می شوند و قدرت خرید بیشتر می شود اما چند مورد در خصوص توانایی سرکوب دلار را باید در نظر گرفت. رکود سه ساله بعد از برجام با دسترسی به منابع ارزی، نرخ سود بالا و سرمایه اجتماعی زیاد انجام شد.
کسری بودجه، تقاضای انباشته ارز و تقاضای بالقوه برای خروج سرمایه سه عامل مهم هستند که مانع از تجربه بعد از برجام می شوند. مگر آنکه سیاست خارجی دگرگون شود. بحث مفصل است مجالش نیست. دلار ۲۲-۲۵ هزار تومانی می تواند عددی منطقی باشد.

بایدن یا ترامپ؟

با ترامپ حتما ریسک ها نامحدود است و کسب بازدهی حقیقی (Real) بسیار دشوار. بایدن فضا را شفاف تر می کند و تصمیمات سرمایه گذاری ساده تر می شود. اینکه در بلند مدت بایدن برای مردم بهتر است یا ترامپ مشخص نیست. شاید به قول دکتر رنانی با ترامپ ناچار بودیم تصمیم سخت را زودتر بگیریم.

سناریوی محتمل

خرید سهام دلاری با جریانات نقد خوب در روزهای پیش رو اگر به دید دریافت سود مجمع باشد ریسک ندارد اما در خصوص قیمت سهم نمی شود اظهار نظر خاصی کرد. شاید کپیتال گینی در کار نباشد. هر چند روی کاغذ دستکم یک تعادل نسبی و جبران بخشی از افت سناریوی محتمل است.

۱۷ آبان ۹۹
انتهای خبر

0
0